او باید می‌مرد

کتاب «او باید می‌مرد» که نخستین‌بار در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، یکی از مهم‌ترین بازخوانی‌های قضایی-سیاسی ماجرای ربودن و قتل آلدو مورو در سال ۱۹۷۸ به‌شمار می‌رود؛ واقعه‌ای ۵۵ روزه که به یکی از پرتنش‌ترین لحظات «سال‌های سرب» در ایتالیا بدل شد. فردیناندو ایمپوسیماتو، قاضی تحقیق پرونده، همراه با روزنامه‌نگار ساندرو پروویژناتو، روایت رسمی و پذیرفته‌شده دولت را به چالش می‌کشد و به کمک اسناد، بازجویی‌ها، یادداشت‌های اداری و پرونده‌های طبقه‌بندی‌شده‌ای که دهه‌ها در بایگانی‌ها پنهان مانده بود، تصویری بسیار پیچیده‌تر از نقش بازیگران مختلف ارائه می‌دهد. روایت کتاب فراتر از بازگویی وقایع عمل می‌کند و این ادعا را مطرح می‌سازد که آنچه رخ داد، نه صرفا نتیجه کنش رادیکال بریگاده روسه، بلکه محصول شبکه‌ای تودرتو از منافع سیاسی، امنیتی و اطلاعاتی بود؛ شبکه‌ای که به گفته نویسندگان، در لایه‌هایی از UCIGOS، سرویس‌های مخفی ایتالیا، سازمان‌های اطلاعاتی شرق و غرب (از اشتازی تا کا‌گ‌ب و سیا) و گروه‌های تروریستی فراملی ریشه داشت. کتاب نشان می‌دهد که چگونه بعضی عملیات‌ها به‌عمد به تعویق افتادند، چگونه سرنخ‌های حساس نادیده گرفته شد، و چگونه خانه‌های امنی مانند ویا گرادولی و ویا مونتالچینی علی‌رغم دسترسی‌پذیری عملی، هرگز هدف جست‌وجوی جدی قرار نگرفتند؛